Check hier mijn motivatie van mijn vorige bericht.....
Jo Juffie Judith,
Ik ben benaderd door Brian om jou een brief te schrijven. Ik vertelde Brian waar ik mee zat en vanuit welke motivatie mijn weblog bericht over jouw persona gebaseerd was. Hij vond het lastig dit aan jou uit te leggen, vandaag deze schriftelijke reactie.
Ik was gepikeerd door jouw vermaning mij op dominerende wijze te laten zitten aan de terrastafel, terwijl ik een mededeling van de regie moest doorgeven. Jij hebt ook niet het recht om mij zo aan te spreken in mijn ogen op dat moment. Een beetje manieren en respect mag best! Ik had nooit de intentie jouw zangles in het kantoor opzettelijk te dwarsbomen. Ik was simpelweg niet op de hoogte dat er op zaterdag les zou plaatsvinden. Ik kan me voorstellen dat jij in de veronderstelling was dat ik jouw les moedwillig had gedwarsboomd. Het ging me niet om jou als persoon, ik ken je immers niet persoonlijk.
Het saboteren van de piano vrijdagnacht was om Huub te irriteren als hij de volgende dag piano zou willen spelen. Het was niet mijn bedoeling om specifiek jou en je les in het honderd te laten lopen. Waarom denk je dat het snoer van de piano al terug was? Omdat ik hoorde dat jij zou komen heb ik snel het snoer weer geïnstalleerd. Ik besloot het kantoor niet op te ruimen, omdat het mijn positie te zwak zou maken. Dan zou niemand meer wat geloven als ik een actie uithaal. Ik had ook zelf het piano verplaats idee al bedacht.
Wat me nog meer pikeerde was je inbreng van informatie. Mijn medebewoners hebben deze informatie onrechtmatig verkregen. Je sprak uit dat ik het had gedaan, terwijl ik juist met een complot bezig was om Huub & Erik te framen. Je sprak ook mijn teksten uit die ik naar Melissa had uitgesproken. Ik wilde deze teksten geheim houden en zelf gebruiken tegen mijn medebewoners als ik de tijd daarvoor rijp achtte om zoveel mogelijk schade te berokkenen.
Jij brengt informatie die je van de streams of de dagverslagen hebt ontvangen in de kooi. In dit geval heb je me gedwarsboomd. Mijn motto is: je geeft wat je krijgt. Jij brengt mij speltechnische mokerslagen toe. Dan breng ik jou ook schade toe. Overigens heb ik bij de regie een klacht ingediend over je vislipperige loslippigheid wat tegen de bezoekregels is.
Ik ben ook gepikeerd door mij collectief, met iedereen aan tafel, pogen te kapittelen. Ik zal nooit toestaan dat iemand mij zo voor het blok zet. Dan kun je retaliatie verwachten van mijn kant. Als je mij individueel had benaderd had ik je kunnen uitleggen dat het niet mijn opzet was jou te stangen. Dan had ik ook, indien ik nog niet doorhad dat jij de piano nodig had, de stekker teruggegeven en de productie gebeld om de piano te laten verplaatsen.
Ik weiger excuses persoonlijk aan jou te maken, omdat ik dat niet terecht vind. Ik hoef ze van jou ook niet te ontvangen. Wat ik oprecht meen, is dat ik deze hele situatie erg vervelend vind gelopen. Een typisch voorbeeld van hoe informatie asymmetrie tot onnodige oorlog kan leiden. Ik wens je ook geen tranen toe, maar ik wens mezelf ook geen aangetaste positie toe door de keuzes die jij hebt gemaakt.
Ik weiger ook een persoonlijk gesprek met jou aan te gaan. Dit is beter voor ons allebei om een verbaal bloedbad te voorkomen. Ik mis namelijk veel sociaal en emotioneel inzicht. Vandaar ook dit gevoelloze betoog dat enkel gericht is om technische specificatie van mijn argumentatiestructuur te verduidelijken.
Wat nu? Wat mij betreft zal ik jou niet expres dwarsbomen als je zou besluiten weer terug te komen. Belemmer mij niet in mijn doen en laten, dan zorg ik dat ik je niet opzoek.
Als je wilt reageren verwacht ik dat schriftelijk, zodoende kan ik namelijk mijn volledige intellect gebruiken om rustig & stabiel schriftelijk te reageren op je vragen i.p.v. verbaal nucleair in een persoonlijk gesprek.
Tart mij niet weer.....!!!!
Be the fun, be the smile!
Mvg,
The Terminator.





