Mijn eerste 'bijna dood' ervaring vond plaats door steniging. Zoals gewoonlijk kwam ik in vrede gezellig bij Huub, Eric en Lieke zitten in de achtertuin. Nou 'SHE' was al verschrikkelijk, 'HEL' was nog erger.

Ik kan godverdomme geen eens een normaal gesprek aanknopen zonder met stenen gekogeld te worden. Vind je het gek dat ik me zo vaak van de groep afzonder? Met zulke asobiggen wil ik niet samenleven. Tot overmaat van ramp werd niet ik het slachtoffer, maar een onschuldige stoel. Ik heb een stem, ik kan voor mezelf opkomen. Maar een stoel, fucking hel een weerloze stoel zonder stembanden heeft zijn leven verloren door 'collateral damage'. Dat is toch niet normaal! De lading gesteente die HEL naar me toewierp belandde op de stoel. Het gewicht werd de structuur teveel met als gevolg een scheur in het hout zo groot als de scheur tussen mijn billen.

Ik moest vluchten voor al de kometen die me om de oren vlogen. De evil Huub kwam achter me aan en gaf me een sneakolaasachtig duwtje in de rug waardoor ik struikelde en in het zwembad belandde. Ik probeerde nog het stenen taluut te grijpen, maar tevergeefs, ik raakte te water.

Vorige week waren al mijn schoenen naar de klote gegaan op de camping. Een paar was verkoold en een ander paar was in de vijver beland. Met spoed werden nieuwe schoenen naar de camping gebracht, zodat ik toch nog netjes ons nieuwe huis inkon. Nou die schoenen van 300 euro zijn dus binnen een week al verranst. De chloor uit het zwembad heeft flink ingebeten op het leer. Fuckin hel mijn ENIGE goede, schone pak zeiknat en verkreukt. Morgen op de familiedag moet ik noodgedwongen me als een zwerver kleden, ik heb niks fatsoenlijks meer om aan te trekken. In dit gekkenhuis blijft geen kledingstuk ongemoeid. Na het zwembad incident een semi rans annex gestoomd pak aangetrokken, gooid terror Huub er weer een lading ketjap over. Dat is toch niet normaal!

AAAAAARGHHHHHHH