Gisteren ben ik naar een benefietdiner voor het Kika Kanjerfonds geweest. Eenmaal aangekomen kon ik niet goed begrijpen waarom de organisatie mij had gevraagd om hier te komen als gast.

De doelgroep was niet mijn oude, vertrouwde, schreeuwende jeugd in kroegen waar ik idiote liedjes met gare teksten zing. Nee, dit keer was het een ietsie pietsie anders. Vele grijze haren, vele 3 delige pakken, veel sigaren, enorm luxe bolides en veel te jonge blonde vrouwtjes met veel te grote siliconen die achter hun industriele magnaten aanhobbelden.

Wat in Godsnaam doet TERROR JAAP op deze zeer chique bijeenkomt??? Erger nog! Ik had Huub gevraagd mee te gaan! Net als vanouds een dagje op stap om samen te chillen, bij te praten en te evalueren hoe ons snode plan om Brian & Amanda uit elkaar te krijgen toch gelukt was.

Het gouden hardcore duo stond met verbazing de enorme luxe aan te gapen. Schitterend kristal op de tafels, personeel in overvloed die zelfs synchroon de borden op tafel zetten, wijnconnaisseurs die in geuren & kleuren uitleg gaven van de superieur kwaliteit en de superieure prijs die deels ten bate van Kika was, een menukaart met uitheemse gerechten die een doorsnee gezin nooit en te nimmer op hun Ikea tafel zal hebben staan.

De groots uitgepakte entourage werd mede mogelijk gemaakt door veel sponsors en vermogende gasten die maarliefst 3400 euro per tafel betaalden.

Ik had netjes mijn geluidsband meegenomen om mijn idiote liedjes met gare teksten te gaan zingen voor al die rijke lui. Ik had me laten vertellen dat er zelfs enkele Quote 500 miljonairs aanwezig waren. Om de Quote in te komen heb je minimaal 50 miljoen nodig; need I say more?

Diep van binnen lag ik helemaal in een scheur. De organisator wil dat ik mijn aparte stijl van muziek ga presenteren aan dit uptown publiek?

Weet je? Ik mag blij zijn dat Huub bij me was om me te coachen, want soms sla ik in sociale zin echt de plank volledig mis. Ik heb dan de neiging om met mijn Han Peekel lichaam dwars door de plank zakken. Volgens Huub was het verstandiger om een spetterend optreden van 'King Jaap' dit keer achter wege te laten. De organisator wist ook niet wat voor liedjes het waren haha. Een drama net op het laatste moment afgewend! Ik zag er nog wel de humor van in. Ik was toch al zwaar underdressed. Liep ik daaroo in mijn trainingsbroek rond haha.

Herman den Blijker opende de benefietavond en haalde mij meteen op het podium om een dineetje voor 8 personen te veilen in het restaurant van Herman zelf. Ik had van te voren ff met Herman gesproken en hij wilde er minimaal 5 duizend ballen voor hebben. Na wat 1-2 tjes tussen MC Jaapieoo en de topkok wisten we uiteindelijk 2 dineetjes voor 12,5 te verkopen aan 2 partijen. Maarliefst 25 duizend ballen in het laatje! Dit had ik nooit verwacht. Een groot succes! Echt top van Herman dat hij dit op eigen initiatief en op eigen kosten over had voor Kika. Wel afkloppen als ik eerlijk ben, want toen we -de 2 zwaargewichten- naast elkaar op het podium stonden begon de boel te kraken! Had Herman me toch bijna de dood ingesleurd!

Wederom gaf Huub me een wijze les mee. Toen de zaal na een bieding van 7 duizend euro stil bleef zei ik “wie nu 10 roept die heeft 'm!” Iemand roept 10, waarop ik zeg 'Herman we breken gewoon de belofte wie geeft er 12?' HAHAHAHA. Volgens Huub was dit niet het juiste publiek om zoiets mee uit te halen. Hmmmmzzz op een bepaalde manier draaide ik zo de Quote miljonairs wel een poot uit. Ach, het was voor het goede doel, dus moet kunnen, toch?! Met succes, want we gingen van 10 naar fokking 25 duizend.

De zaal was massaal wijn aan het zuipen om Kika extra te spekken. Dat resulteerde in een soort granny gangbang zonder bang. Al die oude lui waren zo lam dat ze begonnen te dansen voor het podium. Toen 'Wicked game' van Chris Isaak begon te spelen trok ik het niet meer. Ik had net afgelopen vrijdag de pilot van mijn talkshow afgerond in de montage waarin ik onder het interview met de porno actrice dat liedje had gemonteerd. Waarom? Het klinkt zo als de muziek onder een Duitse B-porno productie haha.

Ik vlucht de zaal uit en besluit naar de toiletkar te gaan om ff te pissen. Ik kon mijn ogen niet geloven! Die toiletkar was zoooooooo amateuristisch en veel te klein om de capaciteit van mensen op te vangen. Grrrr ranzigheid waar ik zelfs van gruwel. Toen ik aan het eind van de avond de organisator bedankte had ik er het nog even over. Ik stelde dat alles zo groots en mooi was geregeld, maar dat mensen die meer dan 50 miljoen bezitten, die veel geld sponsoren aan Kika, zulk fascilitair krijgen aangeboden. Ik kreeg te horen dat de toiletkar die geregeld was per abuis door deze was verwisseld. Ik zeg "alles is zo duur hier, huur dan tenminste ff een toiletjuffrouw in, je zal maar 50 miljoen hebben, moeten schijten en vervolgens je pantalon op de grond in de pis hebben hangen."

Er is ook nog een andere kant. Ja, ik spreek mijn eigen toch wel aparte gedachtenwereldje uit. Dat is wie ik ben en ga ik me niet anders voor doen, want dat wil ik niet. Het is toch ook wel humor dat Jaapieoo het tenminste uitspreekt, maar dat vele andere het denken, toch?

Ik raakte in gesprek met veel mensen en kreeg een aangrijpend verhaal te horen. Ik sprak met een zeer vermogend man die een groot bedrijf heeft in de olie industrie. Zijn vrouw was ook aanwezig. Ik zag haar ook dansen tussen de grannygangbang zonder bang. Ze genoot van alle luxe dinergangen en de fantastische wijnen. Ze maakte veel opmerkingen naar me, speelde een beetje met me, het lukt haar zelfs om me voor lul te zetten en de hele tafel ten koste van mij aan het lachen te krijgen. Jeetje dacht ik, wat een enorm actieve oudere vrouw van een jaar of 60.

Haar man verteld me dat hij zeer betrokken is bij Kika. Zijn vrouw heeft lympheklier kanker. Ineens viel alles bij mij op zijn plaats. Het raakte me enorm. Dit is zo'n moment waarop geld, boten, huizen en sportauto's ineens niets meer betekenen. Ik liep de zaal uit en buiten in een donker hoekje stond ik even....aangeslagen, verdrietig. Ik dacht aan mijn oma die was overleden aan lympheklier kanker in december 2006.

Ik begin hard te lachen...om mezelf! Wat een rare snuiter ben ik toch. Zit ik eerst gedachtes te spinselen over grannygangbangs en schijtende miljonairs....en nu dan dit.....alleen in een hoekje! Haha. Ach, het is goed zo. Jaap is Jaap. Niet meer en niet minder. Iedereen weet dat inmiddels wel. Mijn emotieloze pokerface gaat weer op en ik ga de zaal weer in om verder te dwalen in de wondere wereld van Jaap's verbeelding.

Er was genoeg tijd om te denken, want de tijd tussen de gangen door was lang. Ik dacht terug aan de ene keer jaren geleden dat bij mij een collectante aan de deur kwam tijdens zware regen. Ze was helemaal doorweekt en verkleumd. Ik vroeg haar waarom ze niet naar huis ging in dit pokkeweer en een andere keer verder gaat. Alleen deze week mocht er gecollecteerd worden en ze had deze moeite, deze helse tocht, graag over om wat goeds te doen voor de hulpbehoevenden. Dit vond ik zo'n mooi verhaal dat ik haar een briefje van 10 gulden uit de portemonnee van mijn broer gaf. Dat kan ik nu wel vertellen, want hij is toch dood.

Alles is relatief, realiteit bestaat niet, alleen perceptie. Het is maar net hoe je het ziet en afweegt. Als je heel veel geld hebt is het makkelijk om geld weg te geven aan een goed doel. Al is dit in absolute zin natuurlijk wel heel nobel, want niemand verplicht hen tot een gulle gift. Toch is het initiatief van het regenvrouwtje niet meer of minder waard. Iedereen die mee wil doen, doet mee op zijn eigen manier.

Met deze mooie gedachte sluit ik dit weblog. Denk er maar eens over na. Wat zou jij op jouw manier kunnen betekenen voor een ander?

Liefs, kusjes, knuffels,

Emo Jaap

Link: Oostvoorne voor Kika.

(al met al kan ik zeggen dat het grootse project een groot succes is geworden...als je tenminste niet hoefde te schijten....)